Penceremin karşısından geçen kız sana sesleniyorum beni duyuyor musun şimdi; Pencereden baktığımda gördüğüm kız mısın ? Hani her zaman yolun karşısından geçen. Ben ise o pencereden düşlere dalan kendi halinde bir adam.
Sana dair olan düşlerim var biliyor musun peki ? Bilmiyorsun tabi de ben hangisinden başlayayım seçemiyorum. Yavaş yavaş aklıma her geleni anlatsam nasıl olur. Ben başlayayım, yazılan yazıldığı gibi kalmasın.
Her gördüğümde seni ilk önce içimden, sımsıkı sararak ısırmak geliyor o yanaklarını. Bazen elini tutup seninle karşıdan geçen yolun sonunu bitirebilmek istiyorum. Ben tek başımayken tadı çıkmıyor çünkü. Bazen sadece sana dokunmak her şeye bedel geliyor. Bazen de sana dokunmaktan korkuyorum o anda. Belki diyorum ateşi bedenimi sararda yanarım, daha çok yanarım şu an yandığımdan.
Aslında çok şeyler geçiyor aklımdan da önemli değil. Hangisini anlatsam ki. Nasıl olsa benim duygularım değişken. Onu istiyorum, bunu istiyorum. Yalnız değişken olmayan bir tek şey var, o da tabi ki sen. Sen varsın düşlerimde.
Sakın bir daha benim penceremin önünden geçme. Ben buradan baktığımda seni her görüşümde ayrı fırtınalar kopuyor. Elimi uzatmayı bırak sana seslenemiyorum bile. Belki yoldan geçerken benim pencereme bakar mı diye yapışıyorum pencereye. Sus pus oluyorum senin ayak sesini dinliyorum.
Kendimi kasıyorum sadece. Olmaz diyorum, olmaz. Üstelik neden bakacaksın ki benim pencereme. Benim evim sıradan bir ev. O caddede tek ev benim evim değil ki. Bir sürü ev var. Belkide benim evimden daha güzelleri de var orada. Sıradan bir görüntüsü var benim evimin. Balkonu bile yok. Sadece pencereden bakabiliyorum dış dünyaya. Ya ben pencerelerimi bile açamıyorum. Kilitli çünkü. Belki sana sesimi bile duyuramamamın en önemli nedeni de bu.
Pencereden baktığımda gördüğüm o güzel kız. Sen daha hangi pencerelerden bakan delikanlının aklını alıyorsun. Düşümde ayrı bir düş oluyorsun. Bunları bile düşündükçe aklımı kaçırıyorum, ağlıyorum. Evet ağlıyorum ve şu anda ki sıkıntımdan daha çok sıkıntılarım oluyor içimde. Sen bilemezsin bunları, daha anlatmadım sana çünkü.
Dualar ediyorum senin için. Bazende diyorum ki ya bu kız hiç mi yorulmuyor. Bak evimin tam karşısında bir bank var. Neden oturmuyor oraya. Her sabah erkenden geçiyor oradan. Akşamları ise karanlıkta sadece ayak sesinden seçiyorum. Göremiyorum.
Yolun karşısından geçen penceremden gördüğüm, her gün her elbisesinin ceridesini tuttuğum ama beni tanımayan, en azından benim öyle bildiğim kız. Yanıyorum aşkından da alevimin görüntüsü yok.
Şimdi sadece artık sana ulaşabilmenin hayalini kurar oldum. Bu arada demediğim bir söz “ penceremin önünden geçen yolun karşısındaki kız Seni Seviyorum. “ İyiliğinle kötülüğünle seviyorum seni. Olmazlara inat “ Seviyorum” diye bağırıyorum. Duymuyorsun değil mi sesimi.
Bir bakmışım sabah olmuş. Gün her zamankinden daha aydın. Neşe içinde insanlar. Üstelik camdan sevdiği ile gezen bir çok sevdalıyı da görüyorum. Sonra duruyorum. Ellerim yine bomboş. Gözlerim yine dolu. Ağlıyorum sana. Sen yoksun, ben sana dokunamıyorum, sen beni hissedemiyorsun. Benim yangınım yine bana, senin tatlı edan yine sende. Gözlerindeki o kıvılcımlarla ne ateşler yakardım ki yok işte.
Dünyaya bela olurum aşkından. Sen yoksun yanımda. Daha ne olsun.
Her geçen gün biraz daha tanıyorum seni. Soramıyorum da seni kimselere. Kıskanıyorum inan. Senin için masallar bile yazdım. Anlatamıyorum inan. Onlar sana dair. Sana özel. Yine kıskanıyorum, belki de anlatırken ağlayacağımdan korkuyorum. Sırf sana masallarda bir şey olacak diye aklımdan en ufak kötü düşünceleri bile siliyorum.
Akşam olunca erkenden yatıyorum, daha çok görüyorum rüyamda seni.Sana daha neler diyeyim ki. Beni seven kimler var bende bilemiyorum ama ben seni seviyorum. Gördüğüm her rüyanın ardından pencereye geliyorum. Oradan seni her gördüğümde yine kalbim farklı atıyor. Ben yine yatıyorum seni yeniden görebilmek için rüyamda.
Eğer olmazlarım olsaydı, o zaman olmazlarıma isyan etmeyecektim. Feryat ve figanlarım içimde gizli kalacaklardı.
Yokluğun kördüğüm olmuş senden habersiz. Ellerimi bile birbirine bağlamıyorum. Bırak onlar da kavuşmasınlar. Senin ellerine kavuşacakları günleri beklesinler. Bir sen varsın o kadar.
Şimdi gecenin bir vakti, biliyor musun penceremin önünden geçmesini beklediğim kız. Bu gece, yarın sabah sana dokunmaktan öte, sesimi duyurabilmek için dualar edeceğim yine. Sen beni oradan fark edemeyebilirsin ama benim burada olduğum aşikar. Ben buradayım bunları diyorum, sen yoldan geçerken neler hissediyorsun ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder